سالخوردگانِ خسته ى مِى، بهروز داودى

فرانسه، مای 1968
شعر و سرود

سالخوردگانِ  خسته ى  مِى

براى  رفتگران  ١٩٦٨

دورِ درياچه
دور پارك
ميدوم
به روالِ هر هفته
و
در برابرِ
صندوق هاى  مشبك
كاشته در كناره ى  راه
سست ميشود
بى اختيار
گام هايم
صندوق هاىِ  جان سخت
شكل يافته ، بافته
از مفتول ها ئى  از آهن
كه قلوه سنگ ها را
در خود
بلعيده اند
و
قلوه سنگها
نظاره ميكنند
مثل هميشه
در حسرت
از پشتِ  ميله ها
گام هاى مرا
آهاى دونده
بياد  مى آورى
آن روز  را
روزى چون  امروز
درست
پنجاه سال پيش بود
كه
سوى  سپرِ  نظم
پرتابم  كردى
اكنون
نميگويم ات
از بند  رهايم  كن
نميگويم ات  اينك
به  سوى  آزادى
پرتاب ام  كن
تنها
زير بالِ
سالخوردگانِ  خسته ى  مِى
را  بگير
كه پيوسته
بر روى  صندوق ها
با سماجتى ابلهانه
مى نشينند
و بوى ناخوشى از آنان
مشامِ  يادمانده ىِ
زنده  و  زيباى ما  را
آزار  مى دهد
بهروز داودى
پاريس  – ٦  مى  ٢٠١٨

Keine Kommentare

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.

Diese Website verwendet Akismet, um Spam zu reduzieren. Erfahre mehr darüber, wie deine Kommentardaten verarbeitet werden.

شب نامه گفتگوهای زندان
شعر و سرود
جانِ كلامِ دوران به يادِ شاملو، بهروز داودی

جانِ  كلامِ  دوران به يادِ  شاملو ـ“با  اهل  خرد باش  كه  اصل  تن تو گردى و نسيمى و غبارى و دمى است“ *ـ دمى است تن را و جانِ ماندگارِ كلام را باز دمى زمزمه اى  است در آستانه به  يادكار ،  ماندگار از رند نيشابور در آستانه  كه ايستادى …

مریم مجیدی نویسنده مارکس و عروسک
شعر و سرود
تبعيدى ها، بهروز داودى

تبعيدى ها*ـ پدر سايه اى  پنهان بر ديوار مادر چهره اى  پوشيده  دامنى بلند كشان ، كشان بر زمين و  دخترك شبحى سبكبال پاهائى كه  تكان مى خورٓد در هوا در باد رازى است نهفته  در مشت ها شان كه اين ،  هر سه  اش پوشيده  مى دارند رازى حك …

مریم مجیدی نویسنده مارکس و عروسک
شعر و سرود
زيرِ درخت سيب، بهروز داودى

زيرِ درخت سيب براى مريمِ*  سال هاىِ دور توى  باغچه ى  خانه زير درخت سيب كتاب هايش را زيرِ خاك   مى كند عمو سامان همان جائى كه ديروز بابا توىِ  نايلون هاى  تميز زيرِ خاك كرد عروسك هاىِ من را از پنجره ى  آشپزخانه همه اش  به كوچه نگاه …

%d Bloggern gefällt das: