به تکثیرم به تکثیرم ، شعری از شهریار دادور

شعر و سرود

1

به تکثیرم به تکثیرم
ببین من چون کتاب شعر ممنوعم
که بر لب زمزمه ،در کوچه آوازم
به شب در بین مردم ، اسم رمزم من
به روز اما سرود سرخ آغازم
ببین درکوچه و میدان چگونه برتو می تازم !ـ

2
ببین از چادر و از روسری و از حجاب تو
چه پرچم ساختم از اعتراضم ـ
برجنون بی حساب تو
ببین تا من چگونه بر تو می تازم
ببین من تازه تازه بذر آغازم

3
ببین تکثیر من را از سکوی هرچه میدان
از درون خانه تا متن خیابان
از پس ِ پنهان ترین جا
تا تمام شهر ایران .
این منم : آن زن که تو می خواستی تا من نباشم در جهان ذهن انسان !ـ

4

به تکثیرم به تکثیرم
ببین با پرچمی از جنس تن پوشم
به عریانی ببین تن را چگونه جامه می پوشم
منم من اینهمان خود
منم آن زن که تو می خواستی تا من نباشم
در جهان خود .
5
به تکثیرم به تکثیرم
ببین همچون کتاب شعر ممنوعم
که بر لب زمزمه ، در کوچه قریادم
ببین تا من چگونه بر تو می تازم
ببین من تازه تازه شعر آغازم
که بر پایان مرگ تو
جهانی تازه می سازم .
6

به تکثیرم به تکثیرم
دلیل حکم تغییرم
ببین تا من چگونه بر تو می تازم
ببین من تازه تازه بذر آغازم

 شهریار دادور ـ استکهلم
فوریه 2018 ـ 14 بهمن 1396
شهریار دادور ـ استکهلم

#دختران_خیابان_انقلاب
#دختران_خیابان_انقلاب

Keine Kommentare

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.

Diese Website verwendet Akismet, um Spam zu reduzieren. Erfahre mehr darüber, wie deine Kommentardaten verarbeitet werden.

سعید یوسف
شعر و سرود
غلط نبود، شعری از سعید یوسف

غلط نبود ـ #سعید_یوسف غلط نبود غلط نکردیم و آنچه کردیم فقط به عشقِ جمالِ توهّمی خطوطِ محو و گمی و خال و خط نکردیم برای اینها فقط نکردیم برای اینها فقط نبود چه چرخ‌ها نزدیم بر این مدار و                 برون از مدار نگشتیم قرارها همه لو رفت  و …

ویکتور خارا
شعر و سرود
به یاد ویکتور خارا، سعید یوسف

به یاد ویکتور خارا (که در ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۳ پس از کودتای پینوشه چنان فجیع به قتل رسید) به یادِ خارا فکرم به سوی شیلی رفت و شد پرنده و راهی به این طویلی رفت و چشم، گشت به دنبالِ آن دو دستِ عزیز قلم به جانبِ اشعارِ زخم و …

سعید یوسف و هایده ترابی
شعر و سرود
گذشته و آینده – تأملاتی مشترک، هایده ترابی – سعید یوسف

شاید یک سالی می گذرد از زمانی که از هایده ترابی (که غرق در مطالعات سومری و اکدی و آن خطوط عجیب و غریب میخی بود) درباره ی توجهِ ویژه ی آن مردمان به گذشته شنیدم: گذشته به صورتِ چیزی که در پیشِ روست. در پیوند با همین نکته بود …

%d Bloggern gefällt das: