درفراقِ ِیاران، رهیاب

زندانی سیاسی آزاد باید گردد
شعر و سرود

درفراقِ ِیاران

ما اسیر ِ   فهم  ِ  این    آب و  گِلیم
هم   کلید ِ قفل ها ، هم   ،  مشکلیم

بس زمین و بس زمان ها گشته ایم
سرد ها    بر  گرم ها    آغشته ایم

کوه ها   و صخره هایی    کنده ایم
همچنان با  عشق ِ شیرین  زنده ایم

شعر ِ ما    آئینه ء   داغ   و  فراق
شعر ما دلسوته گان بر این   سیاق

داغ شصت و هفت چون بر دل نشست
دل پس از آن بر خوشی ها دل نبست

آنچنان     داغ     برادر     دیده ایم
کز جهانی  چشم و دل  بر چیده ایم

نسل ما شد    نسل طوفان   و   فنا
نسل بیدار  ، اعتراض ،  آنگه  فدا

ما  و داغ و حبس و زندان های ما
ما و   دار و تیر باران   های    ما

نیست    خاکی   یا  زمینی در میان
کو ننوشیده ست   سیر از   خونمان

هر طنابی  ، هرکجا کاری ازاوست
ماش دیدیم اش   هماغوش ِ  گلوست

هر کجا شلاّق ،  با    هر تار و پود
بر تن  ِ  بریان ِ ما      آمد      فرود

ما فراق ِ    سخت  ِ یاران  میکشیم
ما فراق  ِ  همقطاران        میکشیم

نیست جنت    دغدغه ،  پروای ما
نیست دوزخ ،    درد جانفرسای ما

گو   قیامت   یا که محشر   یا  معاد
هست؟ باشد ! نیست ؟ بادا هرچه باد!

ما    تمنای ِ   پگاهی         میکنیم
شوق ِ   یک    میعادگاهی   میکنیم

کاش   باشد    وعده گاهی  در میان
بوستانی ،      مجمعی ، با  دوستان

بار دیگر      حلقه با یاران     زنیم
حرف ِ شور   و شوق  بیداران زنیم

ما   به   امید   وصال  خود  خوشیم
روز   و   شب   در  انتظار چاوشیم


@schabname اعدام و شکنجه را در ایران متوقف کنید
@schabname اعدام و شکنجه را در ایران متوقف کنید

Keine Kommentare

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.

Diese Website verwendet Akismet, um Spam zu reduzieren. Erfahre mehr darüber, wie deine Kommentardaten verarbeitet werden.

ویکتور خارا
شعر و سرود
به یاد ویکتور خارا، سعید یوسف

به یاد ویکتور خارا (که در ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۳ پس از کودتای پینوشه چنان فجیع به قتل رسید) به یادِ خارا فکرم به سوی شیلی رفت و شد پرنده و راهی به این طویلی رفت و چشم، گشت به دنبالِ آن دو دستِ عزیز قلم به جانبِ اشعارِ زخم و …

سعید یوسف و هایده ترابی
شعر و سرود
گذشته و آینده – تأملاتی مشترک، هایده ترابی – سعید یوسف

شاید یک سالی می گذرد از زمانی که از هایده ترابی (که غرق در مطالعات سومری و اکدی و آن خطوط عجیب و غریب میخی بود) درباره ی توجهِ ویژه ی آن مردمان به گذشته شنیدم: گذشته به صورتِ چیزی که در پیشِ روست. در پیوند با همین نکته بود …

برتولت برشت
شعر و سرود
برتولت برشت: در ستایش فراموشی (۱۹۳۸)، ترجمه ی سعید یوسف (۱۳۶۱)ـ

برتولت برشت: در ستایش فراموشی (۱۹۳۸)، ترجمه ی سعید یوسف (۱۳۶۱)ـ برتولت برشت (۱۹۵۶-۱۸۹۸) دوازده شعر دارد در ستایش‏ چیزهای مختلف، از ستایش‏ كمونیسم و دیالكتیك گرفته تا ستایش‏ شك و غیره؛ «در ستایش فراموشی» یکی از این اشعارست که برشت در حوالی سال ۱۹۳۸ نوشته اما سالها پس از …

%d Bloggern gefällt das: