درفراقِ ِیاران، رهیاب

زندانی سیاسی آزاد باید گردد
شعر و سرود

درفراقِ ِیاران

ما اسیر ِ   فهم  ِ  این    آب و  گِلیم
هم   کلید ِ قفل ها ، هم   ،  مشکلیم

بس زمین و بس زمان ها گشته ایم
سرد ها    بر  گرم ها    آغشته ایم

کوه ها   و صخره هایی    کنده ایم
همچنان با  عشق ِ شیرین  زنده ایم

شعر ِ ما    آئینه ء   داغ   و  فراق
شعر ما دلسوته گان بر این   سیاق

داغ شصت و هفت چون بر دل نشست
دل پس از آن بر خوشی ها دل نبست

آنچنان     داغ     برادر     دیده ایم
کز جهانی  چشم و دل  بر چیده ایم

نسل ما شد    نسل طوفان   و   فنا
نسل بیدار  ، اعتراض ،  آنگه  فدا

ما  و داغ و حبس و زندان های ما
ما و   دار و تیر باران   های    ما

نیست    خاکی   یا  زمینی در میان
کو ننوشیده ست   سیر از   خونمان

هر طنابی  ، هرکجا کاری ازاوست
ماش دیدیم اش   هماغوش ِ  گلوست

هر کجا شلاّق ،  با    هر تار و پود
بر تن  ِ  بریان ِ ما      آمد      فرود

ما فراق ِ    سخت  ِ یاران  میکشیم
ما فراق  ِ  همقطاران        میکشیم

نیست جنت    دغدغه ،  پروای ما
نیست دوزخ ،    درد جانفرسای ما

گو   قیامت   یا که محشر   یا  معاد
هست؟ باشد ! نیست ؟ بادا هرچه باد!

ما    تمنای ِ   پگاهی         میکنیم
شوق ِ   یک    میعادگاهی   میکنیم

کاش   باشد    وعده گاهی  در میان
بوستانی ،      مجمعی ، با  دوستان

بار دیگر      حلقه با یاران     زنیم
حرف ِ شور   و شوق  بیداران زنیم

ما   به   امید   وصال  خود  خوشیم
روز   و   شب   در  انتظار چاوشیم


@schabname اعدام و شکنجه را در ایران متوقف کنید
@schabname اعدام و شکنجه را در ایران متوقف کنید

Keine Kommentare

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.

Diese Website verwendet Akismet, um Spam zu reduzieren. Erfahre mehr darüber, wie deine Kommentardaten verarbeitet werden.

سعید یوسف و هایده ترابی
شعر و سرود
گذشته و آینده – تأملاتی مشترک، هایده ترابی – سعید یوسف

شاید یک سالی می گذرد از زمانی که از هایده ترابی (که غرق در مطالعات سومری و اکدی و آن خطوط عجیب و غریب میخی بود) درباره ی توجهِ ویژه ی آن مردمان به گذشته شنیدم: گذشته به صورتِ چیزی که در پیشِ روست. در پیوند با همین نکته بود …

برتولت برشت
شعر و سرود
برتولت برشت: در ستایش فراموشی (۱۹۳۸)، ترجمه ی سعید یوسف (۱۳۶۱)ـ

برتولت برشت: در ستایش فراموشی (۱۹۳۸)، ترجمه ی سعید یوسف (۱۳۶۱)ـ برتولت برشت (۱۹۵۶-۱۸۹۸) دوازده شعر دارد در ستایش‏ چیزهای مختلف، از ستایش‏ كمونیسم و دیالكتیك گرفته تا ستایش‏ شك و غیره؛ «در ستایش فراموشی» یکی از این اشعارست که برشت در حوالی سال ۱۹۳۸ نوشته اما سالها پس از …

ز کارِ کارگر گیتی چو مینو ست
شعر و سرود
این کارگران تجربه اندوخته اند، شعری از سعید یوسف

این کارگران تجربه اندوخته اند برای کارگران نیشکر هفت تپه و برای اسماعیل بخشی صبحش یک چایِ تلخ و تا شامش تلخ وز گرسنگی شده ست ایّامش تلخ شد سفره ی سرمایه ز کارش شیرین تولیدِ شکر می کند و کامش تلخ همبستگیِ کارگران، کارگرست نان می خواهند و عرض …

%d Bloggern gefällt das: