تنها نشانه، سعید یوسف

تنها نشانه، سعید یوسف
شعر و سرود

تنها نشانه

در خانه ام

یک سنبلِ سپید

تنها نشانه از نوروز ست

او هم، ولی به فکر فرار است

انگار که اسب وحشیِ نوروزی

بیزار از این مهار ست

ـ (سیمی که بوده چوب لباسی روزی)ـ

دیوانه جان! چه جای گریز ست؟

حتی اگر فرار کنی

پایان این سقوط

بر گوشه ای ازین میز است

سعید یوسف، نوروز 97

تنها نشانه، سعید یوسف
تنها نشانه، سعید یوسف
Keine Kommentare

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.

از یک دو قطره تا اقیانوس
شعر و سرود
از یک دو قطره تا اقیانوس، سعید یوسف

شعر «از یک دو قطره تا اقیانوس» را، که گاهی هم به نام سطر اولش «در ساقه های نازک گندم» شناخته می شود، من در پائیز سال ۱۳۵۰ در زندان جمشیدیه سرودم (کمی پس از اعدام گروه آرمان خلق بود؛ همایون کتیرائی را، که نامش در شعر آمده است، از …

زغال از دست من بگیر و بکش چشم هایت را
شعر و سرود
دو یادداشت از شهریار دادور به مناسبت انتشار دو مجموعه شعر „بابرخود ایستادگان“ و „زغال از دست من بگیر و بکش چشم هایت را „ـ

شادی کمی نیست وقتی خُرده خرده های وقت و بی وقتت را در یکجا به هم می آوری و مجموع شان می کنی تا از آن ها کلیتی بسازی که وقتی پرداخته شد و به هم آمد ، هم بر تو روشن باشد که چه کرده ای و هم اینکه …

همبستگی تا دم مرگ
شعر و سرود
دو سروده از جدائى، بهروز داودى

مثلِ  ستاره ى  دنباله دار مثلِ  ستاره ى  دنباله دار دور  مى شوم  از تو دور مى شوم چون كودكى رها شده از بطنِ مادرش مثلِ  ستاره ى  دنباله دار كه هُرمِ حريمِ  خاطره خاموش  مى كند آب  مى كند حضور روشن او را مثلِ  ستاره ى  دنباله دار كه …

%d Bloggern gefällt das: