زیستن در سرسرای مرگ: برگزیده داستانهای زندان

زندان در ایران

مادر نعمتى
دو هفته اى بود كه مادر نعمتى را به بند آورده بودند
جرم او اين بود كه وقتى پاسدارها به خانه اش
ريخته بودند پسرهايش را از پشت بام فرارى داده بود. از او
مى خواستند كه جاى پسرهايش را بگويد. نگران بود. مى
گفت نكند موقع پريدن از پشت بام پاهايشان شكسته باشند.
ما دلداريش مى داديم كه اگر چنين بود همان موقع دستگير
شده بودند. نمى دانست بچه هايش كجايند؛ ولى خوشحال
بود كه در زندان نيستند. مى گفت حاضر است بقيه عمرش
را در زندان بگذراند؛ اما پسرهايش دستگير نشوند و گير اين
آدمكشها نيفتند. موقع غذا بايد ده نفر ده نفر دور هم جمع مى شديم. غذاى
ده نفرى را كه براى سيركردن چهار پنج نفر هم كافى نبود در
سينى ريخته جلومان مى گذاشتند. هميشه با غذا بازى مى كرد
و سعى مى كرد مخفيانه و دور از چشم ما، سهمش را نصيب
ما سازد. خيلى دوستش داشتيم. يك روز صبح او را براى
بازجويى صدا زدند و شب بدن شكنجه شده اش را وارد بند
كردند. در حالى كه پاسدار با اشاره به سينه هايش فرياد ميزد:
»تو شير حرام به بچه هايت داده اى بايد اين سينه ها را از جا
درآورد. « خودش را تا آنجا كشانده بود و به محض رسيدن
به بند و ديدن قيافه هاى آشنا بى حركت پشت درِ بند ماند. به
سراغش رفتيم.
مشاهده ى آن همه باد و ورم بر روى سينه و پاهايش دل
و جرئت ميخواست. او را با پاى برهنه از روى سنگريزه ها
گذرانده و به بند آورده بودند. خون از پاهايش روان بود.
به كمك چند نفر او را بلند كردم. دستش را دور گردنم
انداخته و او را به اتاقش رساندم. تمام بدنش مى لرزيد. قادر
به حركت نبود. نمى توانست قدم از قدم بردارد. او را به روى
زمين خوابانديم. همه بچه ها متشنج و عصبى دورش حلقه
زده بودند. چشم هايش بسته بود و هيچ نمى گفت. حتى نمى
ناليد. همه او را نگاه مى كرديم. دلهايمان از درد فشرده شده
بود. لب باز كرد. چشمهايش را به بالا، جايى نامعلوم دوخت
و گفت: من در زندگى فقط يك گناه داشتم و آن اين كه
فقير بودم. آيا سزاى فقير بودن اين است كه چنين شكنجه
شوم….
او از فقر گفت كه با آن آشنا بودم و از شكنجه و آدمكشی
كه هرروز شاهدش بوديم. اشك در چشمانمان حلقه زد.
بوسه اى بر گونه اش نشاندم و شروع به تميز كردن پاهايش
كرديم.

پروانه عليزاده خوب نگاه كنيد راستكى است

گزيده اى از داستانهاى زندان زیستن در سرسرای مرگ
گردآورنده: على دروازه غارى
چاپ نخست: بهار2006

Keine Kommentare

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.

Diese Website verwendet Akismet, um Spam zu reduzieren. Erfahre mehr darüber, wie deine Kommentardaten verarbeitet werden.

شب نامه گفتگوهای زندان
اخبار زندان
اطلاعیه جمعی از زندانیان سیاسی سوسیالیست و کمونیست دهه شصت و خانواده های جانباختگان: ـ“دادگاهی که به جای ایران در سوئد برگزار می‌شود“ـ

„دادگاهی که به جای ایران در سوئد برگزار می‌شود„ نظام سرکوب، زندان، شکنجه و اعدام همچنان به حیات ننگین خود ادامه می‌دهد. سرکوب و کشتار، زندان و شکنجه‌ای که هر روز ابعاد وسیع‌تری به خود می‌گیرد ناشی از طغیان گرسنگان و تشنگانی است که دیگر به جز زنجیرهای‌شان چیزی برای …

بند، اثری از سودابه اردوان
زندان در ایران
مقاومت زندگی است: گفتگوی تلویزیون برابری، علی دماوندی با سودابه اردوان، مژده ارسی و همایون ایوانی درباره بیانیه زندانیان سیاسی درباره تحرکات جدید توابین و جمهوری اسلامی

چندی پیش، جمعی از زندانیان سیاسی چپ، سوسیالیست و کمونیست با انتشار اطلاعیه ای „تحت عنوان: مقاومت زندگی است! از این سنگرها گذر نخواهید کرد!“ تحرکات جدید توابین و جمهوری اسلامی را اقدامی خطرناک ارزیابی کردند و در این زمینه به مردم و فعالین داخل و خارج از کشور هشدار …

زندانی سیاسی آزاد باید گردد
زندان در ایران
1
مقاومت زندگی است! از این سنگرها گذر نخواهید کرد!، بیانیه زندانیان سیاسی درباره تحرکات جدید توابین و جمهوری اسلامی

ـ“هنگامی که مدام به شما دروغ می‌گویند، نتیجه این نیست که شما این دروغ‌ها را باور می‌کنید؛ بلکه این است که دیگر هیچ‌کس به هیچ‌چیز باور ندارد. مردمی که دیگر نتوانند چیزی را باور کنند، نمی‌توانند نظری هم داشته باشند. نه تنها از توانایی اقدام به کاری محرومند، بلکه از …

%d Bloggern gefällt das: