دو یادداشت-طرح از سودابه اردوان

قسمت بزرگی ازثروت مردم را در طول حاکمیت ج. اسلامی صرف ساختن نیروی نظامی کرده اند تا مردم را در برابر بیگانگان محافظت کنند. حال همان نیرو را بر ضد مردم قرار داده اند وهیچ شرمی از شکنجه و سرکوب و کشتن شان ندارند. حال زبان شان صد متر دراز است که اموال عمومی را مردم از بین می برند، واقعا اگر همه شیشه های بانکهای سراسر کشور که البته اصل کارشان اختلاس است شکسته شود چند در صد پول های دزدیده شده خامنه ای، رفسنجانی، زنجانی و امثالهم میشود. ایا سرمایه ای بالاتر از جان این جوانان بیگناه وجود دارد؟ من که فکر میکنم همه باید خود را به انواع سلاح های گرم و سرد مسلح کنند و در برابر این وحشیان بایستند. مردم قهر انقلابی خود را تنها با مرگشان نباید نشان دهند. رژیمی مثل جمهوری اسلامی که تا دندان مسلح است و سرکوب و وحشیگری اش حد ومرز ندارد باید مسلح به جنگشان رفت. ما تجربه روزهای انقلاب ۵۷ را داریم ککتل مولوتف، و ساده ترین وسایل ممکن تا زمانی که مردم موفق به گرفتن پادگان ها و مراکز نظامی شوند. در غیر اینصورت با سرکوبی که رژیم خواهد کرد سرنوشت بدی در انتظار مردم و جامعه در پی خواهد داشت.

آیا گرانبها تر از آزادی تو این دنیا چیزی وجود داره که انسانها برای بدست آوردنش جان عزیزشون را براش فدا می کنند. همین روزها، مردم با چه حسی از خونه هاشون میان بیرون و میرن تظاهرات؟ وقتی وسط خیابان جلو خودروهای دژخیمان به عنوان اعتراض دراز میکشند، می نشینند همه میدانند لحظه همان لحظه معروف بودن و نبودن است. و در نبود آزادی انسان از انسانیت خود تهی میشود همان کاری که جنایتکارهای جمهوری اسلامی در این سالها با مردم کردند و همه جانها به لب آمد.

Keine Kommentare

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.

Diese Website verwendet Akismet, um Spam zu reduzieren. Erfahre mehr darüber, wie deine Kommentardaten verarbeitet werden.

Uncategorized
1
خاطره ای از زندان قصر و “خانم دباغ” – شیدا نبوی

روزهای نیمه خرداد سالگرد مرگ خمینی است و هر سال در این روزها، در رسانه های خواندنی و شنیداری و دیداری، خاطرات مربوط به اقامت او در نوفل لوشاتو ـ فرانسه ـ آمدنش به ایران، به قدرت رسیدنش و حرف ها و ادعاهای پوچ و توخالی و به قول خودش …

Uncategorized
آن هواپیما بارها سقوط کرده در خانه‌های ما

حامد اسماعیلیون: آن هواپیما بارها سقوط کرده در خانه‌های ما آن هواپیما بارها سقوط کرده در خانه‌های ما. هر شب دارد سقوط می‌کند و ما از این ماجرا رهایی نداریم. تسخیر شدیم توسط جنایتی که کسی را رها نخواهد کرد. من کتاب زیاد خوانده‌ام، فیلم زیاد دیده‌ام ولی به یاد …

Uncategorized
من کی هستم وقتی آینده ای ندارم؟ گوروان کریستاناجاجا – ترجمه شیدا نبوی

در شهرک “بوبینی” پاریس، مهاجران و پناهجویان مجبورند خود را از نظرها پنهان کنند سی پناهجوی افغانستانی پس از برچیده شدن اردوگاه شهرک “پانتن” ـ در حومه نزدیک پاریس ـ اواسط ماه می همین امسال، در خیابانها رها شدند و بعد در پارک “برگر”، در شهرک “بوبینی” پناه گرفتند. روندی …

%d Bloggern gefällt das: