شبنامه، شعری از حسن حسام

شب نامه گفتگوهای زندان
شعر و سرود

شبنامه

 (از سری شعر های خیابانی )

                       حسن حسام

تا خیابان ها ی شورشی

تهی شوداز فریاد ِ مردم ِ اعماق

کمین کرده ای

               با چکمه ها

                          و مسلسل ها !ـ

ای آیت ِ خداوند !ـ

یغماگری که سرخ گشته ترا رُخ

از خون ِ نو نهالان،ـ

درهیچ جنگلی آیا

غوغای بی شماره ی مرغان

با تیر و دام و تبر

            خاموش می شود ؟!ـ

بگریز !ـ

ای دزد ِ با چراغ

بگریز

از مردمان خسته ی در بند

از مردمان ِ رقصان در میدان

بگریز !ـ

خاموش می شوی

چو شب ِ تار،ـ

             در سحر

بگریزاز قیامت ِ آتش!ـ

آتشفشان خشم است این

گل داده در خیابان ها .ـ

طغیان ِ بی قراری ها ،ـ

وحاصل ِ شکفته ی بی داد است

کزانفجار ِ صاعقه وارش

                            می توفد

و پایکوبان ،ـ

              می پیچد

                        رقصان

                               رقصان

درباغ ِ پُر طراوت ِ بیداری

و غنچه های هُشیاری

بر مدار ِ دلکش ِ آزادی

                          با شادی

برمدار ِ نان و آبادی

در کوچه و خیابان

در ایران

             یکشنبه هفده دی نود وشش

                         پاریس

زندانی سیاسی آزاد باید گردد
زندانی سیاسی آزاد باید گردد

 

Keine Kommentare

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.

Diese Website verwendet Akismet, um Spam zu reduzieren. Erfahre mehr darüber, wie deine Kommentardaten verarbeitet werden.

سعید یوسف
شعر و سرود
غلط نبود، شعری از سعید یوسف

غلط نبود ـ #سعید_یوسف غلط نبود غلط نکردیم و آنچه کردیم فقط به عشقِ جمالِ توهّمی خطوطِ محو و گمی و خال و خط نکردیم برای اینها فقط نکردیم برای اینها فقط نبود چه چرخ‌ها نزدیم بر این مدار و                 برون از مدار نگشتیم قرارها همه لو رفت  و …

ویکتور خارا
شعر و سرود
به یاد ویکتور خارا، سعید یوسف

به یاد ویکتور خارا (که در ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۳ پس از کودتای پینوشه چنان فجیع به قتل رسید) به یادِ خارا فکرم به سوی شیلی رفت و شد پرنده و راهی به این طویلی رفت و چشم، گشت به دنبالِ آن دو دستِ عزیز قلم به جانبِ اشعارِ زخم و …

سعید یوسف و هایده ترابی
شعر و سرود
گذشته و آینده – تأملاتی مشترک، هایده ترابی – سعید یوسف

شاید یک سالی می گذرد از زمانی که از هایده ترابی (که غرق در مطالعات سومری و اکدی و آن خطوط عجیب و غریب میخی بود) درباره ی توجهِ ویژه ی آن مردمان به گذشته شنیدم: گذشته به صورتِ چیزی که در پیشِ روست. در پیوند با همین نکته بود …

%d Bloggern gefällt das: