شبنامه، شعری از حسن حسام

شب نامه گفتگوهای زندان
شعر و سرود

شبنامه

 (از سری شعر های خیابانی )

                       حسن حسام

تا خیابان ها ی شورشی

تهی شوداز فریاد ِ مردم ِ اعماق

کمین کرده ای

               با چکمه ها

                          و مسلسل ها !ـ

ای آیت ِ خداوند !ـ

یغماگری که سرخ گشته ترا رُخ

از خون ِ نو نهالان،ـ

درهیچ جنگلی آیا

غوغای بی شماره ی مرغان

با تیر و دام و تبر

            خاموش می شود ؟!ـ

بگریز !ـ

ای دزد ِ با چراغ

بگریز

از مردمان خسته ی در بند

از مردمان ِ رقصان در میدان

بگریز !ـ

خاموش می شوی

چو شب ِ تار،ـ

             در سحر

بگریزاز قیامت ِ آتش!ـ

آتشفشان خشم است این

گل داده در خیابان ها .ـ

طغیان ِ بی قراری ها ،ـ

وحاصل ِ شکفته ی بی داد است

کزانفجار ِ صاعقه وارش

                            می توفد

و پایکوبان ،ـ

              می پیچد

                        رقصان

                               رقصان

درباغ ِ پُر طراوت ِ بیداری

و غنچه های هُشیاری

بر مدار ِ دلکش ِ آزادی

                          با شادی

برمدار ِ نان و آبادی

در کوچه و خیابان

در ایران

             یکشنبه هفده دی نود وشش

                         پاریس

زندانی سیاسی آزاد باید گردد
زندانی سیاسی آزاد باید گردد

 

Keine Kommentare

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.

Diese Website verwendet Akismet, um Spam zu reduzieren. Erfahre mehr darüber, wie deine Kommentardaten verarbeitet werden .

بیژن جزنی و یاران
رسانه تصویری
ویدئو کلیپ: یاد باد

یاد باد یاد باد یاد عزیزتان ای گرامیان، ای مبارزان در رهی کە خود بود عزیز ای دلاوران، یادتان کنیم بامدادان بە سرود رنجهای فراوان، سیە چال زندان درهم نشکستە عزمتان را رفقا این دنیای بیداد، با رنج ما آباد کجایش زندانمان نبودە رفقا برخیزیم، برخیزیم، برخیزیم چشم دریدە مرگ، …

اول ماه مه، روز درهم شکستن نظم سرمایه گرامی باد!ـ
رسانه تصویری
اول ماه مه، ارنست فیشر، ترجمه احمد شاملو

اول ماه مه ارنست فیشر ترجمه از احمد شاملو چیز مهمی نیست، تنها یکی از ما تنها حیات حقیر انسانی، ویران شده، تنها ذرّه‌ئی ناچیز از جهان در جهنم ماشین‌ها، کارخانه‌ها و خرده پاش‌ها در هم شکسته است، خرد شده است، متلاشی شده است…ـ بگذار خدا نداند و تار از …

فرانسه، مای 1968
شعر و سرود
سالخوردگانِ خسته ى مِى، بهروز داودى

سالخوردگانِ  خسته ى  مِى براى  رفتگران  ١٩٦٨ دورِ درياچه دور پارك ميدوم به روالِ هر هفته و در برابرِ صندوق هاى  مشبك كاشته در كناره ى  راه سست ميشود بى اختيار گام هايم صندوق هاىِ  جان سخت شكل يافته ، بافته از مفتول ها ئى  از آهن كه قلوه سنگ ها را …

%d Bloggern gefällt das: