در خيابان انقلاب، شعری از بهروز داودى

اثری از بهروز حشمت
شعر و سرود

در خيابان انقلاب
توقفى   كوتاه
در پريشانىِ  تاريخ
درنگى  دوباره
در باورِ  فراموش شدگان
هيچكس
در انتظارِ  قدم هاشان
كوچه را
جارو  نكرد
تنها
دختركى   لاغر اندام
پارچه ى  روىِ سرش را
بر تٓركه ا ى  از ياس
تكان ميداد
آنان
نان را
نشانه  گرفتند
و جيب هاى خالىِ  خودرا
از  همسرانشان
از  كودكانشان
همچنان
پنهان  داشتند
انتخابِ  جهالت
در كار  نبود
مبداء  تاريخ شان
اينبار
خيابان  و  ميدان  بود
خيابانى   كه  بر  دوش اش
نامِ  انقلاب
كوبيده  بودند
و  ميدانى
كه بر چهره ى  خود
آذينِ  آزادى
بسته بود
توقفى  كوتاه بود
در پريشانىِ  تاريخ
و
درنگى  براى هميشه
در باورِ
فراموش شدگان
پاريس  –  ژانويه  ٢٠١٨

Keine Kommentare

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

شب نامه گفتگوهای زندان
شعر و سرود
جانِ كلامِ دوران به يادِ شاملو، بهروز داودی

جانِ  كلامِ  دوران به يادِ  شاملو ـ“با  اهل  خرد باش  كه  اصل  تن تو گردى و نسيمى و غبارى و دمى است“ *ـ دمى است تن را و جانِ ماندگارِ كلام را باز دمى زمزمه اى  است در آستانه به  يادكار ،  ماندگار از رند نيشابور در آستانه  كه ايستادى …

مریم مجیدی نویسنده مارکس و عروسک
شعر و سرود
تبعيدى ها، بهروز داودى

تبعيدى ها*ـ پدر سايه اى  پنهان بر ديوار مادر چهره اى  پوشيده  دامنى بلند كشان ، كشان بر زمين و  دخترك شبحى سبكبال پاهائى كه  تكان مى خورٓد در هوا در باد رازى است نهفته  در مشت ها شان كه اين ،  هر سه  اش پوشيده  مى دارند رازى حك …

مریم مجیدی نویسنده مارکس و عروسک
شعر و سرود
زيرِ درخت سيب، بهروز داودى

زيرِ درخت سيب براى مريمِ*  سال هاىِ دور توى  باغچه ى  خانه زير درخت سيب كتاب هايش را زيرِ خاك   مى كند عمو سامان همان جائى كه ديروز بابا توىِ  نايلون هاى  تميز زيرِ خاك كرد عروسك هاىِ من را از پنجره ى  آشپزخانه همه اش  به كوچه نگاه …

%d Bloggern gefällt das: