دو یادداشت از اکبر معصوم بیگی: بهانه های واهی را از اراذل طرفدار سرکوب بگیریم / نیست باد نژادپرستی! نابود باد ارتجاع!ـ

نان، مسکن، آزادی - شادی، رفاه، آبادی
مقاله

بهانه های واهی را از اراذل طرفدار سرکوب بگیریم

طی چند روز اخیر دیدم که اراذل و فرومایگانی چون شاکر حسینی و جان نثاری و علیزاده و…دوسه شعار ناهمساز با بیشتر و بلکه همه ی شعارهای درست و خواسته های بحق مردم ستمدیده ی ما را که بوی تند ارتجاع و نژادپرستی می داد و از همان روزهای اول از طرف عمده ی مردم بی درنگ طرد شد، بهانه ی واهی حمله به مردم و توجیه عریان دستگاه سرکوب و بند و زندان و توطئه های بعدی برای مشوّه کردن چهره ی مردم معترض و حق طلب قرار داده اند و از طریق تریبون های فت و فراوانی که مثل همیشه در اختیارشان گذاشته اند سیلی به چهره ی مظلوم مردمی می زنند که ازچهل سال تبعیض و فقر و خاکسترنشینی و خفقان و آزادی کُشی و اعدام و کشتار جمعی و جنگ طلبی و ماجراجویی به تنگ آمده اند و این زندگی سراسر تهیدستی و عسرت و فسردگی و واژگون بختی را شایسته ی انسان آزاد و برابر نمی دانند. آنچه من در یادداشتی در این صفحه در طرد شعارهای ناسیونالیستی و نژادپرستانه گفتم هیچ ربطی به دشمنان سوگند خورده ی مردم ندارد و نباید اجازه داد که فرومایگان روحیه باخته برای توجیه کشتار مردم به این گونه ریسمان های پوسیده چنگ بیندازند. طبیعی است که در هر جنبش اجتماعی در کنار انبوه شعار های حق طلبانه، انگشت شماری شعار ناهمساز نیز طرح شود. اما به طور معمول جریان مردمی چنان زور آور است که خیلی زود شعار های نادرست را از میدان به در می کند. چنان که در جنبش اخیر نان و آزادی هم خواست مردم هم از روز نخست روشن بود و هر اتفاقی هم که برای این جنبش بیفتد چون درفش حق خواهی مردم به جان آمده به زندگی جلیل و شکوهمند خود ادامه خواهد داد : دیگر فقر نمی خواهیم، خفقان بس است، نه به حاکمیت بلامنازع دینی، نه به بیکاری، نه به بی سرپناهی و بی تکیه گاهی، نه به چپاول دسترنج مردم زحمتکش و ثروت اجتماعی به دست یک مشت غارتگر، نه به نابرابری، نه به تبعیضی که فقط با افریقای جنوبی در دوران آپاراتاید قابل مقایسه است، در یک کلام : نه به ستم و آزادی ستیزی و آری به آزادی و نان و رفاه و شادی.

دعوت به تظاهرات
دعوت به تظاهرات

***

نیست باد نژادپرستی! نابود باد ارتجاع!

چنان که دوست نازنینی هم نوشته وظیفه ی مقدم روشنفکری آگاه و متعهد و رزمنده و نه شبه روشنفکری خود باخته و وامانده، نقد و رد و طرد همه سویه شعارهای به غایت ارتجاعی، فاشیستی و واپسمانده ی :“ ما آریایی هستیم، عرب نمی پرستیم „، “ رضا شاه روحت شاد“، “ نه غزه ، نه لبنان جانم فدای ایران “ و این قبیل شعارهای پلشت ناسیونالیستی و شووینیستی است. باید در برابر شعار های پلید و ضدّ مردمی از همان آغاز ایستاد. فردا بی گمان دیر است. ترقی خواهی و آزادی و برابری و دموکراسی آری، ارتجاع و مردم ستیزی و کین پراکنی بر ضدّ اقوام و ملّت های دیگر هرگز!

 

پادگفتارهای تسلیم‌طلبی – 9: سازماندهی و تداوم مبارزه علیه ضدحمله حکومت، همایون ایوانی

Keine Kommentare

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.

Diese Website verwendet Akismet, um Spam zu reduzieren. Erfahre mehr darüber, wie deine Kommentardaten verarbeitet werden.

مقاله
پنهان کردن مبارزه طبقاتی زیر عبای افسون طبقه‌ «متوسط»، فرنگیس بختیاری

فرنگیس بختیاری ــ این مقاله را نقطه‌ عزیمت جستچویی تطبیقی قرار می‌دهیم، سپس سراغ نهادهای ایدئولوژیکی گفته‌ها، مصاحبه‌ها و نوشته‌های ایدئولوگ‌های این ایدئولوژی می‌رویم تا از زبان آنها افسانه ساخته و پرداخته‌ای به نام «طبقه‌ متوسط» را بشنویم که برخلاف اقشار میانی مارکس در جامعه‌ی بورژوایی، نه متزلزل، بلکه «انقلابی …

کودکان در خیابان باریکی در محله تضامن فوتبال بازی می کنند، ۲۰۱۸ – عکس: AFP
مقاله
کشتار در شهرک تضامُن سوریه – مارتین شولوف، برگردان: شیدا نبوی

بتدریج که تصاویر واضح می شد، شبه نظامی تازه کار از وحشت یخ زد: به مردی با باندی روی چشم، که آرنجش را گرفته بودند امر کردند که به سمت آن حفره بزرگ بدود؛ بدون این که بداند چه چیز در پیش پایش است. او انگارحتی صدای کرکننده شلیک تیرهائی را که بر بدنش می نشست حس نمی کرد، چون بر روی انبوهی از اجساد افرادی افتاد که پیش از او مرده بودند. عده ای دیگر از زندانیان هم، که به نظرمی رسید تازه بازداشت شده بودند، یکی یکی، به دنبال آن مرد می آمدند. گفته شده که برخی در آن حوالی یک تک تیرانداز را دیده اند. کسانی هم گفته اند که این افراد در آخرین لحظات زندگی خود مورد تمسخر و آزار قرار گرفتند. به نظر می رسید بسیاری از آنها باور کرده بودند که ایشان را به جای امنی می برند.ـ

طرح از سودابه اردوان
زندان در ایران
ادای شهادت در دادگاه باری مضاعف بر شانۀ زندانیان سیاسی، نویسنده: دکتر نورایمان قهاری، روانشناس

هیچ کس نمی‌خواهد فجایعی را که از سر گذرانده است به خاطر بسپارد؛ نه خودِ جان‌بدربردگان و نه جامعه. همه ما می‌خواهیم در دنیایی زندگی کنیم که امن، قابل کنترل و قابل پیش‌بینی باشد، جان‌بدربردگان از فجایع یادآور این واقعیت‌اند که دنیا همیشه بدین گونه نیست. جامعه اغلب سعی می‌کند …

%d Bloggern gefällt das: