بچۀباز، یا بچه باز محمود خلیلی

خاطرات زندان

بچهَ باز و بچه باز

 

 

بعد از رفتن حاج داود و حسین قلی خانی شدن بند (بند یک واحد یک قزل حصار) تواب ها توی لک رفته بودن و نه توی راه رو بند از اونا خبری بود و نه توی هواخوری. اغلب توی سلول های خودشون بودن و سرشون توی کار خودشون بود تا اوائل سال 64 این روال ادامه داشت تا بعد ازدرگیری یکی از بچه ها و  جریان کتک خوردن حسین مورچه خوار(یکی از توابین تیر بند) حمله پاسدارها به بند  که باعث شد تعداد زیادی از بچه ها را به قرنطینه ببرند از اون به بعد دوباره توابا یک کم دُم در آوردن و طبق مقررات جدید وضع شده بود و تا ساعت ده شب می شد توی راهرو قدم زد و بعد ظاهرا“ خاموشی بود، در ضمن شبها در سلول ها را می بستند. از اون تاریخ به بعد (کتک خوردن حسین مورچه خوار و حمله پاسدارها به بند) تواب ها بعد از ساعت هوا خوری ما به حیاط می رفتند و توی تاریک روشنی هوا قدم می زدند و بازی می کردند. توابا که یه دوره بیکار شده بودن دوباره به سر شغل هاشون برگشتن و شبها توی راهرو بند مثلا“ نگهبانی می دادن، و قرار بود دستشوئی رفتن با اطلاع اونا باشه که البته کسی دیگه براشون تره هم خُرد نمی کرد هر کس هر زمانی که دلش می خواست در سلول را باز می کرد و دستشوئی می رفت (ظاهرا“ سفارش شده بود از درگیری الکی خودداری کنند) یکی از این شب ها که ساعت خاموشی بود از تقلا و سرو صدای جلو بند همه سلول ها کنجکاو شده بودند و لای در را باز کرده و راهرو و ابتدای بند را نگاه می کردند من هم توی سلول بیست بودم سعید حقانی و اسد کاریان جلو در سلول بودن همه با تعجب و کنجکاوی می خواستیم بدونیم چه خبره و  چی باعث این همه بلبشو در سلول ها ی توابین شده. درکشاکش این مسئله بودیم که احساس کردیم پرنده ای وارد سلول ما شد و رفت زیر تخت پائین پنجره سمت حیاط من یک لحظه دیدم داود با حوله رفت زیر تخت و بعد بلافاصله رفت روی تخت طبقه سوم نشست. بعد از چند دقیقه بلند گوی بند به صدا در آمد و عزیز رامش (تواب مسئول بند) بعد از دو سه بار فوت کردن گفت: آقایون توجه کنید، آقایون توجه کنید یک بچه باز وارد بند شده (ظاهر در حیاط بند باز بود پرنده ای وارد بند شده بود) اگر اونو گرفتید تحویل دفتر بند بدید. اینو عزیز رامش گفت کل بند از خنده ترکید بعد از کلی خنده همهمه و سر و صدا از همه سلول ها بلند شد هر کسی چیزی می گفت. با داد و بیداد عزیز رامش که می خواست همه داخل سلول ها بروند و سکوت را رعایت کنند کمی جو عادی شد. عزیز رامش بهمراه تعدادی از توابین مثل ممد آوندی و حسین مورچه خوار و همایون گالیور و ناصر نوذری و عطا قادری و… راه افتادن توی راهرو و جلو هر سلول که می رسیدند از لای نرده ها داخل سلول را نگاه می کردن و رد می شدند. توی هر سلولی هم چند نفری تیکه بارشون می کرد. وقتی رسیدن جلو سلول ما (سلول بیست) اسد کاریان با اون لحن همیشه شوخش پرسید چی شده؟ چیزی گم کردید؟ عزیز رامش گفت یه یچه باز وارد بند شده باید پیداش کنیم. سعید حقانیان گفت: ما اینجا بچه باز نداریم تا حالا هم ندیدیم. اسد کاریان دنبال حرف سعید را گرفت و گفت اون سلول های اول بند (سلول توابا) رو اگر خوب بگردید پیداش می کنید این طرفا جرات نمی کنه پیداش بشه ما بگیریمش کبابش می کنیم. عزیز رامش که تازه دوزاریش افتاده بود دارو دسته اش را برداشت و سریع برگشتند سر بند. داود که پرنده را گرفته بود با احتیاط حوله را از لای نرده برد بیرون و پرنده را پرواز داد ولی این موضوع سوژه ای شده بود برای دست انداختن توابا از فردا هر کدامشان که رد می شد بچه ها شروع می کردند: از بچه باز چه خبر؟ بچه باز را پیدا کردید؟ بچه باز چی شد؟ و….

محمود خلیلی

مارس 2019

Keine Kommentare

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert

Diese Website verwendet Akismet, um Spam zu reduzieren. Erfahre mehr darüber, wie deine Kommentardaten verarbeitet werden.

رسانه آلترناتیو
کاشفان فروتن عشق: زندانیان سیاسی آزاد باید گردند

زینب_جلالیان وارد هفدهمین سال از حبس بدون مرخصی شد. فروغ تقی پور به ۱۵ سال حبس محکوم شد. مرضیه_فارسی به ۱۵سال حبس محکوم شد. شهدخت_خانجانی به ۱۱ سال حبس محکوم شد. وریشه مرادی و پخشان عزیزی تحت شکنجه و بازجویی‌های بی‌وقفه قرار دارند و بیم آن می‌رود احکام بسیار سنگینی …

Brian Stauffer for Human Rights Watch
تاریخ معاصر
دادخواهی رهایی‌بخش و زندان‌های شاهنشاهی / همایون ایوانی

تلاش‌ها برای پاسخ به درازدستی‌ها، پرخاشگری‌ها و چنگ‌و‌دندان نشان دادن‌های ساواکی‌ها و شاه‌اللهی‌ها، بخت‌ها و کرانه‌های نوینی را در دوره‌ی کنونی به جنبش دادخواهی ارزانی داشته است. این، اما، فقط یک امکان پیشرفت و گسترش جنبش دادخواهی است که با شکیبایی و پیگیریِ همیشگی می‌تواند آرام‌آرام به بار بنشیند. همکاری در جنبش فرانسلی دادخواهی از حکومت پیشین تا تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی، زمینه‌ای واقعی برای فایق آمدن بر گسست تجربی نسل‌های مختلف سرکوب‌شدگان و ستم‌دیدگان را فراهم می‌آورد. «درد مشترک»، لاجرم منتهی به همدلی و اهداف مشترک نمی‌شود، باید برای دست‌یابی به اهداف مشترک، آگاهانه وارد تبادل‌نظر و گفتگو با یکدیگر شد. مطمئناً سال‌ها نداشتن گفتگوی کافی، روشن و سیستماتیک در میان مبارزین و کنشگران، موجبی برای پیش‌داوری‌ها و انگاشته‌های کلیشه‌ای برخی از افراد و یا جمع‌ها خواهد بود.

خبر
زندانی سیاسی آزاد باید گردد. اعدام و شکنجه ملغی باید گردد.

گزارش مبارزه برای آزادی ـ ۶۷ (۲)‏ ‏‏۲۶ بهمن ۱۴۰۲ – ۱۵ فوریه ‌۲۰۲۴‏ در این شماره: برخی خبرها‌ی فساد و غارت‌گری ‏نهادینه‌ی رژیم ‏ کارگران و حوادث کاری؛ حقوق و دستمزد؛ فقر، تورم احضارها؛ اخراج‌ها و محرومیت‌ها نقض آزادی بیان؛ زنان و کودکان نقض حق بهداشت،‌‌ آموزش، محیط زیست …

%d Bloggern gefällt das: