گفتگوهای زندان

 

  از کنار سفره عشق                              بیاد سعید، بنام عشق به یاد جانفشانان ودوست داران سعید بویژه همایون آزادی ،محمدعلی بهکیش

مجیدولی والماس رفاقت سیامک الماسیان

 

از کنار سفره عشق تا

جوخه های تشنه خون

تنها ثانیه ای باقیست

دستی با قلمی سرخ

در کنار سفره دیوار

با حفره ای در گلو

وچشمه خونی در بغل

نظاره گر پرواز در قفس است

 

هنرت گفتن بود

هنرت نوشتن وسرودن بود

اما ، بلندای هنرت مقاومت بود

هنگامی که بوزینه گان

بر خوان نشسته بودند

وکرکسان هورا می کشیدند

ستاره وار درخشیدی وهزاران ستاره

بدنبالت در بزم عشق رقصیدند

وتازیانه وتازیانه لایه لایه

پوست ها را درید

تا جهل وخرافه در بزم عشق

مضحکه عالمیان گردد

 

سروده های بندت

زمزمه لبان بندیان گردید

مداومت،مداومت!

کارگران ،زحمتکشان

مقاومت،مقاومت

 

سعید امروز،جهان دیروز

با دسته گلهای سرخ توماج

دسته گلی در چشم

دسته گلی در دهان

دستبندجمهوری دردست

مشت جمهوری در فک

چکمه جمهوری برسینه

طناب جمهوری برحلق

دارهای جمهوری در آمفی تئاترها

با کامیون های خون آلود اسلام

در گورهای انفرادی وجمعی

در غربت خاک های گمنام

مرگ را به سخره گرفتند

تا سعید کارگران ،سعید زحمتکشان

سعید سفره عشق،را رهروگردند

آری ،آری سعید عشق مردم

هنرت درس مقاومت بود وبس

 

 

                                                   محمود خلیلی

                                                27خرداد 1382